مروری بر ضرورت آشنایی با خط فرمان لینوکس

خط فرمان یا Shell یکی از ابزارهای اساسی و قدرتمند برای کار در دنیای مهندسی داده و مدیریت سیستم‌های مبتنی بر لینوکس است. بیشتر سرورها، سرویس‌های ابری، ابزارهای کلان‌داده (مثل Hadoop و Spark) و حتی محیط‌های کانتینری مانند Docker و Kubernetes بر پایه لینوکس ساخته شده‌اند و دسترسی اصلی به آن‌ها معمولاً از طریق خط فرمان صورت می‌گیرد. به همین دلیل، تسلط بر شل نه تنها یک مهارت جانبی، بلکه یک نیاز ضروری برای هر مهندس داده است.

تفاوت مفاهیم: Shell، Terminal و Console

• Shell (شل): برنامه‌ای است که دستورات متنی شما را دریافت و تفسیر می‌کند و سپس آن‌ها را برای اجرا به سیستم‌عامل می‌فرستد. نمونه‌های رایج آن bash، zsh و fish هستند.
• Terminal (ترمینال): نرم‌افزاری است که امکان ارتباط کاربر با شل را فراهم می‌کند. در گذشته سخت‌افزاری بود (مانند پایانه‌های قدیمی متصل به مین‌فریم‌ها) ولی امروزه یک برنامه نرم‌افزاری مثل GNOME Terminal یا iTerm است.
• Console (کنسول): در اصل به سخت‌افزار یا محیط فیزیکی گفته می‌شد که کاربر به سیستم متصل می‌شد، اما امروزه بیشتر به محیط متنی پایین‌سطحی سیستم اطلاق می‌شود.
  به بیان ساده: ترمینال = رابط تصویری → برای دسترسی به شل (مفسر دستورات)، و شل همان جایی است که دستورات واقعی اجرا می‌شوند.

کار در ویندوز: چرا WSL لازم است؟

سیستم‌عامل ویندوز به طور پیش‌فرض شل لینوکس (مانند bash) را ندارد. اگرچه خط فرمان ویندوز (CMD) و PowerShell وجود دارند، اما بسیاری از ابزارها و اکوسیستم داده‌ای بر پایه لینوکس طراحی شده‌اند.
راه‌حل مناسب برای کاربران ویندوز استفاده از WSL (Windows Subsystem for Linux) است. با نصب WSL می‌توان یک توزیع لینوکس (مثل Ubuntu یا Debian) را مستقیماً در ویندوز اجرا کرد و بدون نیاز به ماشین مجازی یا نرم‌افزارهای سنگین، از تمامی قابلیت‌های خط فرمان لینوکس بهره‌مند شد.

👉 بنابراین، برای ورود به دنیای حرفه‌ای مهندسی داده، یادگیری و کار روزانه با خط فرمان لینوکس یک پیش‌نیاز کلیدی است.